Afbeelding_3De scholen zijn begonnen. Het werk wordt weer opgepakt. Het kerkelijke winterwerk start langzamerhand ook. De druk op gezinnen neemt toe. De agenda raakt steeds voller. Hoe zorg je ervoor dat huwelijk en gezin niet in de verdrukking komen? Welke adviezen krijgen ouders vanuit recent verschenen boeken? Het boek Mijn gezin en ik bevat twaalf interviews met mensen die ooit in hun leven gezinswetenschappen studeerden. De gesprekspartners geven tien ‘geheimen’ prijs, tien bouwstenen voor een goed gezinsleven.

 

1.    Goed huwelijk

Een goed huwelijk staat centraal in een goed gezinsleven.

2.    Communicatie

„Praten met elkaar en luisteren naar elkaar is effectiever dan een bezoek aan de psycholoog.”

3.    Er zijn

„Voor ons was ‘er zijn voor de kinderen’ heel belangrijk. Zolang ze op de basisschool zaten, kwamen ze elke dag tijdens de middagpauze thuis eten. En nadat ze ’s middags weer uit school waren gekomen, maakten we altijd tijd voor een ‘vieruurtje’, als was het maar een kwartier om samen even een kop koffie te drinken.”

„Er is tijd nodig om in gesprek te gaan met elkaar, om te luisteren, om dingen samen te doen.”

4.    Netwerk

„Gezinnen en relaties hebben behoefte aan een netwerk, aan familie en vrienden. Als je kunt praten over je moeilijkheden, leer je meteen ook te relativeren. Als je geen contacten hebt en je valt altijd helemaal terug op jezelf, wordt het leven een stuk zwaarder.”

5.    Duidelijkheid

„Het is nodig om duidelijke regels te stellen en duidelijk te maken aan je kinderen wat je belangrijk vindt. Duidelijkheid heeft alles met veiligheid te maken.”

6.    Vertrouwen

„Uiteindelijk sta je er voor elkaar. Dat is ook typisch voor een gezin: je maakt ruzie en doet elkaar pijn, maar je komt ook altijd weer terug.”

7.    Wederkerigheid

„Eén van de fundamentele draden in een relatie of gezin is het vermogen om je egocentrisme in te ruilen voor een gezond altruïsme. Wederkerigheid is luisteren naar elkaar, investeren in elkaar. Dat heeft niets te maken met veel bereiken, met geld of met een mooie woning. Dat heeft alles te maken met de ziel.”

8.    Erkenning

„Je moet het anders zijn van elkaar leren dragen. Ik krijg heel wat ouders over de vloer die klagen over kinderen met problemen, of liever kinderen van wie de ouders denken dat ze problemen vertonen. Ze denken dit, omdat een kind per definitie een ‘ander’ is. Een kind heeft een eigen persoonlijkheid en een eigen karakter. Vaak krijgen we het daar moeilijk mee en gaan we psychologiseren. We plakken graag overal een etiket op. Maar dan wordt er een belangrijke stap overgeslagen, namelijk de stap van het dragen van de eigenheid van dit kind: Hoe gaan we er mee om? En dus niet: Hoe gaan we dit kind modelleren zodat het wordt zoals wij hadden verwacht? Erkenning, liefde, respect en waardering binnen het gezin zijn voor een kind fundamentele dingen.”

 

Valkuilen

Maar natuurlijk zijn er ook valkuilen: hieronder de vier belangrijkste.

Het boek Mijn gezin en ik geeft ook valkuilen, factoren die een goed gezinsleven belemmeren.

1.    Individualisme

„Het individualisme zie ik als een grote bedreiging voor het gezin. Als je altijd met jezelf bezig bent, zie je niet meer dat je in relatie staat met je gezinsgenoten, draag je geen zorg meer voor elkaar. Dat is het ieder voor zich.”

2.    Geen tijd

„Als mensen meer tijd zouden nemen voor elkaar, zouden er minder problemen zijn. Luister eens naar elkaar. Vraag hoe het gaat. Geen tijd? Maar voor men het weet is daar plots die echtscheiding of een kind met grote problemen. Niemand die het heeft zien aankomen. Maar hoe onverwacht is dit allemaal? Heeft er ooit iemand echt naar dit kind of deze man of vrouw geluisterd? Heftige problematiek overkomt je niet ineens. Het sluimert al een tijdje. Het is naar dat sluimerende dat moet worden geluisterd.”

3.    Materialisme

„Het gevolg van materialisme is een gebrek aan erkenning, respect en liefde. De ziel verschraalt. Het doet mensen vervreemden van de ander(en). Het zorgt ervoor dat in het gezin tijd voor elkaar ontbreekt. Ja, onze kinderen gaan gekleed in mooie kleren en we wonen in grote villa’s, maar zonder bezieling.”

4.    Hooggespannen verwachtingen

„We zijn vandaag een soort van angsthazen geworden voor het onbekende en het minder perfecte. Huwelijk en gezin moeten bij uitstek een plaats van perfectie worden. Steeds meer mensen zijn bezig met het najagen van het onbereikbare geluk van het hebben. Maar het gaat om bezieling. Het mooiste is om je kind, man of vrouw te kunnen ontvangen als fundamentele ander; om de andersheid van de ander te aanvaarden. Maar wie het perfecte nastreeft, schakelt de andersheid uit.”